'Ik ontzeg mijn kinderen niets'

'Ik wil yoghurt met echte aardbeien voor mijn kinderen. Geen smaak-, geur- en kleurstoffen die de illusie van aardbei creëren. Voeding hoeft niet per se een biogarantielabel te hebben. Maar als je hoge kwaliteitseisen stelt in de winkel, kom je vaak automatisch uit bij biovoeding.'

Petra Tas (38) is moeder van Floor (3), Kamiel (7) en Barend (8,5) en verantwoordelijke kwaliteit bij BioForum Vlaanderen, de koepelorganisatie van de Vlaamse biosector. Op Ecopop, de eerste ecobeurs in de Benelux, vertelde ze dit weekend hoe ze het praktisch klaarspeelt om een werkende biomama te zijn. 'Het neemt niet meer tijd in beslag dan gewoon vers koken. En in de stad heb je tegenwoordig genoeg keuze aan biowinkels en -markten.'

Pas sinds ze moeder is, koopt ze meer biologisch. Ze merkt dat haar kinderen via school een verouderd, romantisch beeld van de reguliere landbouw meekrijgen. 'Ze kunnen heel enthousiast vertellen over een varken op de kinderboerderij dat lekker in de modder lag te spelen. Ik leg hen dan uit dat varkens met veel samen in een stal zitten en niet zo'n leuk leven hebben. En ik maak ook duidelijk dat het vlees op hun bord van een dier komt dat werd gedood. Ik vind het belangrijk dat ze die link leren leggen.'

Op school zien haar kinderen dat klasgenootjes andere koeken en drankjes meekrijgen. 'Ze zeuren soms wel om een drankje in brik. Dan leg ik hen uit dat er al heel veel afval is en dat ze daarom beter uit een drinkfles drinken. Of ze willen ook wit brood in hun brooddoos, maar dan leg ik uit dat daar nog amper vitamientjes inzitten.'

Tas koopt nooit frisdrank voor haar kinderen. 'Ik maak voor hen “toverdrank,, water aangelengd met appeldiksap.' Ook snoep en koekjes die met witte geraffineerde suiker gemaakt zijn, komen haar karretje niet in.

'Witte suiker heeft nog amper voedingswaarde. Ik geef hen natuurlijk wel een koek mee naar school, maar dan één die gezoet werd met rietsuiker of appelstroop. En als we na school een keer naar de biobakker gaan, mogen ze taart of koek kiezen. Ik denk dus niet dat ik hen iets ontzeg.'

Elke avond serveert ze hen soep en verse groenten. 'Daar zeuren ze ook over. “Mama, moet die soep nu echt elke dag?, Ja, elke dag.' Vlees of vis is voor Tas vaak enkel een smaakmaker, in plaats van hoofdbestanddeel van de maaltijd. 'Er zijn veel redenen om wat minder vlees te eten, maar ik koop het omdat ze het graag lusten.'

Tas ziet biovoeding als een investering in de gezondheid van haar kinderen op lange termijn. 'Ik hoop ook dat hun smaakzin fijner afgestemd geraakt, doordat ze minder suiker, zout en additieven binnen krijgen. En dat ze langzaam bewust worden van zaken als dierenwelzijn en milieu. Maar alles op zijn tijd. En ze zijn later vrij om hun eetgewoontes aan te passen. Ik geef alleen de basis mee.'

En ja, ze geeft meer uit aan voeding dan andere moeders. 'Maar het prijsverschil is terecht. Iedereen weet dat onze boeren het moeilijk hebben, en toch willen we zo weinig mogelijk blijven betalen. Algemene voeding is echt te goedkoop. Bovendien moeten bioboeren aan meer kwaliteitseisen voldoen, dus ik ben bereid daar iets meer voor te betalen.'

'Ik heb niet het gevoel dat ik op andere vlakken moet inboeten, ook al hebben we geen flatscreen. Voeding is voor mij gewoon een essentieel onderdeel van kinderen opvoeden.'

Tas probeert de ecologische lijn ook door te trekken op andere vlakken. 'Plastic speelgoed vermijd ik liever. Ik probeer hun kapotte broeken te herstellen en babykleren worden onderling doorgegeven, maar ik koop natuurlijk ook wel nieuw. Ik ben een mens. Ik leef, dus ik vervuil. Daar kan niemand omheen.'