Met alle Chinezen …

Om bijvoorbeeld de enorme smog in de Chinese hoofdstad Peking terug te dringen – want dat was een van de stokpaardjes van het Internationaal Olympisch Comité – werden sommige fabrieken verplicht om definitief de deuren te sluiten, andere moesten dan weer voor een bepaalde periode dicht. Maar daar bleef het niet bij. Omdat de Chinese overheid, het koste wat het wil, de luchtkwaliteit op orde wilde hebben voor het begin van de Spelen, kreeg de Chinese meteorologische dienst – zeg maar het Chinese KMI – de opdracht om het geregeld kunstmatig te doen regenen om zo de lucht schoner te maken. En kijk, die missie had ‘succes’. Op een bepaald ogenblik meldden de Chinese media zelfs triomfantelijk dat het al 36 uur onophoudelijk had geregend in Peking en dat de weerstations in de bergen al meer dan 20 uur op volle kracht bezig waren met wat men ‘regenmaakactiviteiten’ noemde. Dat de straten blank kwamen te staan, namen de autoriteiten er graag bij. Inwoners klaagden over het ongewone, onaangename verschijnsel. Logisch, want terwijl de zomers in Peking – dat op dezelfde breedtegraad ligt als Madrid – gewoonlijk heet en droog zijn, was het er toen een ware zondvloed. 

Maar het kan dus nog erger. Begin november vorig jaar lag Peking al bedekt met een sneeuwtapijt. De autoriteiten hebben als maatregel tegen de droogte de wolken weer eens laten bezaaien met chemicaliën, maar omdat het koud was, kwam er een pak sneeuw in plaats van regen naar beneden. Dit ‘foutje’ – en wie maakt er geen fouten? – had wel wat kleine ongemakjes tot gevolg. Het verkeer raakte in de knel, de luchthaven van Peking moest meerdere vluchten uitstellen en vanuit de haven konden geen schepen meer vertrekken. De meteorologische dienst waarschuwde zelfs voor nog meer noodweer en wintertemperaturen …
Begin deze week bereikte ons dan het ‘heuglijke’ nieuws dat China het weer nog intensiever wil gaan manipuleren. Ze doen dit omdat de droogte in grote delen van het land de oogsten en de watervoorziening bedreigt. Toch hou ik niet zo van dat gepruts. De geschiedenis leert ons namelijk dat de natuur ‘menselijk geknoei’ maar matig weet te appreciëren en meestal cash terugbetaalt … 

Ten slotte nog even dit. Verleden zondag brak Vlaams minister-president Kris Peeters zijn heupkom bij een val van een paard. Maandag onderging hij al een heelkundige ingreep. Begin volgende week zal hij zijn werkzaamheden hervatten – al dan niet op krukken of in een rolstoel. Niet leuk, maar hij kan het allemaal best positief bekijken. Je kan nu eenmaal als politicus maar beter van je paard vallen dan van je sokkel tuimelen … Een spoedig herstel, mijnheer de minister-president.…

Philippe Masscheleyn